Een pleidooi voor werkend leren

Hallo Jessy. Ik denk graag publiekelijk met je mee. Toen ik – lang geleden – aan mijn HBO opleiding begon, was het baanperspectief riant. Ik studeerde met veel plezier maar ook met gevoel dat er banen voor mij waren. Helaas. Eenmaal klaar, was de arbeidsmarkt totaal veranderd. Dat gebeurt ook regelmatig in de techniek of in financiën. Want ook de techniek is een heel beweeglijk vakgebied. Wat je vandaag doet, is morgen verouderd.

Ik heb al eens eerder, in een artikel geschreven dat het volgens  mij veel handiger is om mensen een bredere basisopleiding over een thema te geven waarin ze ook leren om werkend te leren en dan het mastergedeelte werkend lerend in te vullen. Dat laatste moet en zal zich dan regelmatig herhalen omdat markten steeds in beweging zijn. Zelf vind ik dat ook leuk. Je leert regelmatig iets nieuws, moet andere talenten van jezelf inzetten etc. Zo ontwikkel je flexibele, veelzijdige mensen die niet voor een gat te vangen zijn.

MAAR. Het vraagt een heel andere manier van denken en kijken zowel binnen bedrijven als binnen opleidingsinstituten. Een bedrijf wil nu te vaak die ene techneut die precies kan wat ze binnen die functie nodig hebben. Nadenken over her-/bij-scholen is er niet bij. En natuurlijk vindt je die niet (altijd).

En scholen proberen in de spagaat zo goed mogelijk aan te bieden enerzijds waar studenten interesse in hebben en anderzijds waar de overheid/de arbeidsmarkt om vraagt. Maar wat blijft is dat er altijd een slecht te overziene periode zit tussen het begin van de studie en het moment waarop je een baan zoekt. Met alle gevolgen van dien. Daarom pleit ik voor een werkend lerend masterdeel.

Ik schreef dit als reactie op een blog op P&O actueel

 

Speak Your Mind

*